|
|
![]() Soms wordt er wel eens beweerd dat er tegenstijdigheden in de bijbel staan. Vaak worden deze 'onjuistheden' gebruikt om te beweren dat de bijbel niet klopt want: "Als er onjuistheden in staan wie zegt dan dat andere dingen wel juist zijn?". Jammer genoeg leidt het weerleggen van deze tegenstrijdigheden zelden tot inkeer. Meestal gaan de betreffende personen verder met het zoeken naar fouten. Wat dat betreft is er sinds de dagen van Jezus niet veel veranderd. De schriftgeleerden en Farizeeërs werden keer op keer door Jezus op hun nummer gezet maar toch hielden ze stug vast aan hun ongeloof. Zelfs de opstanding van Jezus kon hen niet ovetuigen! Net als toen zijn weinig mensen bereid om hun kritische blik op hun eigen theoriën los te laten. Op deze pagina zullen we de zogenaamde tegenstrijdheden behandelen. Dit is niet om de mensen die niet willen te overtuigen, maar om hen die het wél willen snappen te helpen. Zijn 1 Samuël 17: 48- 50 en 2 Samuël 21: 19 Tegenstrijdig? ![]() Wie heeft Goliath nu eigenlijk gedood? Was dat David of was het toch Elchanan. 1 Samuël 17: 48- 50 (nbv) Toen kwam de Filistijn op David af en wilde tot de aanval overgaan, maar David was hem te snel af. Hij rende hem tegemoet, stak zijn hand in zijn tas en haalde er een steen uit, slingerde die weg en trof de Filistijn zo hard tegen het voorhoofd dat de steen naar binnen drong en de Filistijn voorover stortte. Zo overwon David de Filistijn met een slinger en een steen; hij trof hem dodelijk zonder dat hij daar een zwaard bij nodig had. 2 Samuël 21: 19 (nbv) Tijdens een andere veldslag tegen de Filistijnen, opnieuw bij Gob, werd Goliat uit Gat gedood door Elchanan, de zoon van Jari, uit Betlehem. De schacht van Goliats speer was zo dik als de boom van een weefgetouw. Beidde teksten komen uit de NBV vertaling. Toch is er niet zoveel aan de hand. Lees 2 Samuël maar eens in de Statenvertaling: 2 Samuël 21: 19 (sv) Voorts was er nog een krijg te Gob tegen de Filistijnen; en Elchanan, de zoon van Jaäré-Oregim, sloeg Beth-Halachmi, die was met Goliath, de Gethiet, wiens spiesenhout was als een weversboom. De Statenvertalers zijn zo vrij geweest om in hun vertaling duidelijk te maken dat we het inderdaad met een ander dan Goliath van doen hebben. De zelfde veldslag wordt opnieuw verteld in 1 Kronieken. 1 Kronieken 20: 5 (nbv) Tijdens een andere veldslag tegen de Filistijnen werd Lachmi, de broer van Goliat uit Gat, gedood door Elchanan, de zoon van Jaïr. De schacht van Lachmi’s speer was zo dik als de boom van een weefgetouw. Het ging in 2 Samuël dus niet om Goliath zelf maar om zijn broer, Lachmi of Beth-Halachmi genaamd. Wat is er aan de hand? We spreken dus niet over de zelfde Goliath maar over twee verschillende personen. Beidde waren ze afkomstig uit Gat. Toen David Goliath doodde was dat tijdens de regering van koning Saul. Toen Elchanan Goliath doodde leefde Saul al niet meer. Het gaat in 2 Samuël 21 over een van Davids helden uit de tijd waarin Saul allang gestorven was. De strijd van Elchanan was heel anders dan die van David. Het verhaal in 2 Samuël 21 maakt duidelijk dat de naam Goliat vaker voorkwam. Het schijnt dat 'Goliath' een erenaam voor de kampioen in Gat was. De naam betekend in het Hebreeuws: 'Grote, zonder bescherming'. Maar het kan ook zo zijn dat de naam 'Goliath' een titel was die op de broer van Davids 'Goliath' over gegaan was. Dit laatste komt in onze tijd ook nog wel eens voor (naamsoverdracht). terug naar boven![]() Hoe ging Judas Iskariot dood? Matteüs 27: 5 (HSV) Toen smeet hij de zilverstukken de tempel in, vluchtte weg en verhing zich. Handelingen 1: 18 (HSV) Deze nu heeft met het loon van de ongerechtigheid een stuk grond verkregen, en nadat hij voorovergevallen was, barstte hij in het midden open en kwamen al zijn ingewanden naar buiten. Hoe is Judas nu uiteindelijk dood gegaan? Er zijn al heel wat oplossingen aangedragen.
Er zijn twee schrijvers aan het woord. De eerste is Matteüs en de tweede is de auteur van Handelingen, Lukas. Beidde beschrijven ze wat er aan de hand is. Matteüs verteld ons hoé Judas dood is gegaan en Lukas verteld ons de details. Terug naar Matteüs en Handelingen. Matteüs vermeld de manier waarop het gestorven is en Lukas, de dokter, vermeld wat men aantrof. Matteüs vermeld dat Judas zich verhing op klaarlichte dag en dus in de brandende zon van Jeruzalem. Nu komt Lukas de dokter aan het woord en schrijft een rapport over het geen wat aangetroffen is. Na de dood van Judas begon door de hitte het lichaam al snel te ontbinden. De bacteriën breken niet alleen de lichaamscellen zeer snel af ze produceren daarbij ook gas. Het lichaam zal er binnen een paar uur uit hebben gezien als een ballon. Door dit gas komt een lichaam onder grote druk te staan. Op een gegeven moment is Judas gevallen. Hoe dit kan weten we niet. Het touw of de tak brak, of het kan zelfs in zeldzame gevallen gebeuren dat door het gewicht het hoofd van Judas' romp scheurde. Zijn lichaam valt en door het ontbindingsproces en de druk scheurt zijn buik open en ploffen de ingewanden letterlijk naar buiten. Conclusie: Er is geen tegenstrijdigheid tussen Matteüs 27: 5 en Handelingen 1: 18. Het is louter een beschrijving van twee verschillende mannen. De één beschrijft de oorzaak (verhanging) de ander wat aangetroffen werd (een lichaam waarvan de ingewanden naar buiten ![]() kwamen). Toegift: Voor de kritische lezer een toegift. Matteüs beschrijft dat de Farizeeërs voor de 30 zilverstukken een stuk land kochten en Handelingen vermeld dat Judas met het geld een stuk land heeft verkregen. Een goede verklaring is: Toen de priesters de akker van de pottenbakker met Judas' 30 zilverstukken kochten deden zij dit om van het geld af te komen. Het geld werd uitgegeven op rekening van Judas. Het gebied behoorde juridisch dus aan Judas. Tegenwoordig zou men bijvoorbeeld de eerste steen ter ere van de geldschieter geplaatst hebben terwijl ze zelf de transactie af handelden. Judas 'verkreeg' het veld. Dit betekend niet automatisch dat hij ook degene was die het kocht. Ironisch genoeg was deze akker hetzelfde gebied waar Judas zelfmoord pleegde. De akker werd 'bloedakker' genoemd om de volgende redenen:
Hoe kon het gebeuren dat Judas zo lang hing dat hij aan het ontbinden was? Het kan zijn dat men Judas simpelweg niet heeft zien hangen. Maar was dat wel het geval geweest dan speelde er ook nog een ander dilemma: “Haal ik hem er af of niet?” We moeten niet vergeten dat deze hele gebeurtenis zich afspeelde op de dag voor het grote Paschafeest (Zie het artikel over Jezus' dood en opstanding). Als iemand het lijk van een mens aanraakte was hij/zij zeven dagen onrein. Numeri 19: 11 Wie het lijk van een mens aanraakt is zeven dagen onrein. De mensen zullen het lijk niet van het touw afgehaald hebben omdat niemand voor het Grote feest onrein wilde zijn. Er was wel een oplossing voor mensen die onrein waren en dus niet met het Pascha mee konden doen. De oplossing vinden we in Numeri 9: 6- 12. Hier verteld de Here God dat iemand die onrein was, door het aanraken van een lijk, het feest een maand later moest vieren. Je begrijpt dat er velen geweest moeten zijn die na alle voorbereidingen geen zin hadden om het een maand uit te stellen. Dat klinkt gek maar buiten de reinheidsvoorschriften was er ook nog het aspect dat men niet veel op had met verraders. Ook al werkte de verrader eerst in het voordeel van de massa vele zullen een minachting voor Judas hebben gehad en het er niet voor over hebben gehad om het feest pas een maand later te gaan vieren. terug naar boven![]() Wat hoorden de mannen die bij Paulus' bekering waren? In Handelingen staan twee verslagen van Paulus' bekering. In het ene gedeelte zegt Lukas dat de mannen die bij Paulus waren de stem die tot Paulus sprak wél hoorden en in het andere gedeelte staat het getuigenis van Paulus zelf die zegt dat de mannen de stem niet hoorden. Wat hoorden ze nu eigenlijk? Handelingen 9: 7 (HSV) En de mannen die met hem meereisden, stonden sprakeloos, want zij hoorden wel de stem, maar zagen niemand. Handelingen 22: 9 (HSV) En zij die bij mij waren, zagen wel het licht en werden zeer bevreesd, maar de stem van Hem Die tot mij sprak, hoorden zij niet. Er ontstaan schijnbare tegenstrijdigheden omdat de grondtaal (Grieks) eigenschappen heeft, die we in het Nederlands niet kennen of niet goed kunnen weergeven/vertalen. Zo wordt bij het bekeringsverhaal van Paulus verteld, dat de anderen wél de stem hoorden die tot Paulus sprak, maar niemand zagen (Handelingen 9:7). Maar in een andere weergave van het verhaal zien ze wel iets, maar horen ze de stem niet (Handelingen 22:9). Kijk je nu naar de Griekse tekst, dan ontdek je dat “de stem horen” meer vormen kent, die in een vertaling verdwijnen: Nederlands: horen/hoorden Origineel: ἀκούω Transliteratie: akouó Fonetische spelling: ak-oo'-o 1) het vermogen tot horen hebben, niet doof zijn 2) horen 2b) opletten, in overweging nemen wat gezegd wordt of is 2c) begrijpen, de zin inzien van wat gezegd wordt 3) iets horen 3a) met het oor waarnemen wat in iemands aanwezigheid gezegd wordt 3b) door horen verkrijgen, leren 3c) iets komt tot iemands oren, ontdekken, leren 3e) gehoor geven aan onderwijs of aan een onderwijzer 3f) begrijpen, verstaan Concreet is het Griekse woord "akouó" in Handelingen 9:7 gebruikt in de betekenis van: "om een geluid te horen" In Handelingen 22:9, wordt het woord "akouó" gebruikt in de volgende betekenis: "te horen met het begrijpen" Dus ... ... de reizigers met Saul hoorde het geluid (Handelingen 9:7), maar begreep niet wat Christus zei (Handelingen 22 : 9). Je zou het dus als volgt kunnen omschrijven: “(het geluid van) de stem horen” en “(de betekenis van wat) de stem (zegt) horen”. Dan zouden de teksten als volgt klinken: Handelingen 9: 7 En de mannen die met hem meereisden, stonden sprakeloos, want zij hoorden het geluid van de stem, maar zagen niemand. Handelingen 22: 9 En zij die bij mij waren, zagen wel het licht en werden zeer bevreesd, maar de stem van Hem Die tot mij sprak, begrepen zij niet. De meeste bijbelvertalingen hebben het echter gewoon bij het woord “gehoord/hoorden” gehouden. Dat is een goede vertaling maar zorgt dus wel voor enige verwarring omdat wij in onze taal het onderscheid minder goed kunnen aangeven. Overigens hebben enkele Engelse vertalingen het wel anders gedaan: Acts 22:9, NASB And those who were with me beheld the light, to be sure, but did not understand the voice of the One who was speaking to me. Acts 22:9, NIV My companions saw the light, but they did not understand the voice of him who was speaking to me. terug naar boven
|
| Contact | Sitemap | Weblinks | Disclaimer en Privacy | RSS-feeds |
|